Ukrayna Genelkurmay Başkanlığı, Rusya’nın en büyük petrol şirketlerinden Lukoil’e ait Hazar Denizi’ndeki üç sondaj platformu ile işgal altındaki Luhansk’ta konuşlu kritik bir hava savunma sisteminin başarıyla hedef alındığını bildirdi. Cephe hattının çok gerisine uzanan bu saldırılar, hem Moskova’nın enerji gelirlerine hem de askeri güvenliğine yönelik ciddi bir stratejik mesaj taşıyor.
Ukrayna Silahlı Kuvvetleri’nin 11 Ocak tarihli açıklamasına göre, Rusya’nın petrol devi Lukoil’e ait V. Filanovsky, Yuri Korchagin ve Valery Graifer platformları isabet aldı. Petrol ve doğal gaz çıkarma faaliyetleri yürüten bu platformlar, Rusya’nın savaş bütçesini besleyen enerji ihracatında kritik bir rol oynuyor.
Genelkurmay, saldırıların etkisine ilişkin, “Doğrudan isabetler kaydedilmiştir. Hasarın boyutu değerlendirilmektedir,” ifadelerini kullandı. Aynı zamanda, Ukrayna güçlerinin işgal altındaki Luhansk Oblastı’nda konuşlanmış modern bir Rus hava savunma sistemi olan Buk-M3 uçaksavar füze sistemini de vurduğu belirtildi. Ek olarak, Herson Oblastı’nın Novotroitske bölgesinde Rusya’nın 49. Birleşik Silahlı Ordusu’nun lojistik deposu da hedef alındı.
Hazar Denizi’nin Rusya İçin Hayati Önemi
Ukrayna’nın Hazar Denizi’ndeki bir hedefi vurması, konumsal ve stratejik açıdan çok büyük bir önem taşıyor. Hazar Denizi, Rusya için sadece devasa hidrokarbon rezervlerinin bulunduğu bir ekonomik merkez değil, aynı zamanda Ukrayna’ya karşı kullanılan bir askeri fırlatma rampası görevi de görüyor.
Füze Fırlatma Alanı: Rusya, uzun menzilli Kalibr seyir füzelerini Ukrayna’ya fırlatmak için sıklıkla Hazar Filosu’ndaki gemileri kullanmaktadır. Hazar Denizi, Ukrayna hava savunma sistemlerinin ve uzun menzilli füzelerinin menzilinin çok dışında kaldığı için, Moskova bu bölgeyi güvenli bir fırlatma alanı olarak kabul ediyordu. Buradan yapılan fırlatmalar, füzelerin Ukrayna hava sahasına beklenmedik açılardan yaklaşmasını sağlayarak savunmayı zorlaştırıyordu.
Enerji Merkezi ve Finansman Kaynağı: Lukoil gibi devlerin işlettiği platformlar, Rusya’nın petrol ve gaz üretiminin kilit noktalarıdır. Bu enerjinin ihracatı, Kremlin’in savaş makinesini finanse eden en büyük gelir kaynaklarından birini oluşturmaktadır. Bu platformlara yapılan her saldırı, doğrudan Rusya’nın askeri harcamaları üzerinde dolaylı bir baskı yaratma amacı taşımaktadır.
Saldırının Stratejik ve Psikolojik Derinliği
Ukrayna’nın Hazar Denizi’ndeki enerji altyapısını vurma yeteneği, Rusya için hem stratejik hem de psikolojik açıdan sarsıcıdır.
1. Derin Vuruş Yeteneğinin Kanıtı: Cephe hattından binlerce kilometre uzaktaki bir hedefi vurmak, Ukrayna’nın derin vuruş yeteneğinde kaydettiği önemli ilerlemeyi kanıtlıyor. Bu, Rusya’nın lojistik ve kritik altyapısının artık “güvenli bölge” kalmadığı anlamına geliyor. Yerli üretim insansız hava araçları (İHA’lar) veya uzun menzilli füzelerle gerçekleştirilen bu tür eylemler, Rusya’yı stratejik kaynaklarını korumak için cephedeki güçlerini geriye çekmeye zorlayabilir.
2. Psikolojik Etki: Saldırı, Moskova’nın kendi “arka bahçesi” ve en güvendiği bölgelerden biri olarak gördüğü yerde gerçekleşmiştir. Bu durum, Rus halkında ve askeri liderliğinde, savaşın artık sadece Ukrayna topraklarıyla sınırlı olmadığı algısını güçlendirerek ciddi bir psikolojik baskı yaratmaktadır. Rusya’nın güvenliğini sarsma ve algısal üstünlük kurma çabalarının bir parçasıdır.
3. Savaşa Finansman Darbesi: Enerji platformlarının vurulması, yalnızca üretim kesintisine yol açmakla kalmaz, aynı zamanda sigorta maliyetlerini artırır, yatırımcı güvenini sarsar ve Rusya’nın enerji tedarik zincirlerinde uzun vadeli aksaklıklara neden olma potansiyeli taşır.
Ukrayna’nın bu çok yönlü saldırıları, hem cephede hem de cephe gerisindeki kritik ekonomik ve askeri hedefleri vurarak Rusya’nın savaş yürütme kapasitesini aşındırmaya yönelik kapsamlı stratejisinin altını çizmektedir.
Share this content:
